Ephemerides_Marianorum_2017
w owym czasie praktyka odmawiania officium defunctorum wykracza- ła poza ogólnokościelne normy dotyczące modlitw za zmarłych 48 . Pakuła jednak jest zdania, że nie można tego dokumentu uważać za określający wspomaganie zmarłych jako jeden z celów szczegóło- wych. Modlitwy za zmarłych oraz akty pokutne w ich intencji należa- ły do codziennych praktyk, cechujących wspólnoty eremickie, dlatego marianie brali w nich udział 49 . Ojciec Stanisław jednak nie zamierzał zakładać zgromadzenia o cha- rakterze eremickim, choć musiał się zgodzić czasowo na ten status, cze- mu daje wyraz w Regule życia 50 . W związku z tym uzasadnione wyda- je się pytanie, czy wyżej wymienione praktyki wspomagania zmarłych zostały dodane z własnej inicjatywy bpa Święcickiego, wbrew temu, co twierdzi M. Pisarzak. Tę opinię wydaje się potwierdzać K. Krzyża- nowski, który uważa, że Reguła życia we wcześniejszej wersji miała być dostosowywana do wskazań bpa Święcickiego 51 , jednak nie moż- na tego stwierdzić jednoznacznie. Zdaniem A. Pakuły za dokument, który w sposób wyraźny okre- śla cel eschatologiczny zgromadzenia należy uważać o wiele później- szy dekret bpa S. Wierzbowskiego z 21 kwietnia 1679 roku, erygu- jący „Zgromadzenie Księży Rekolektów Błogosławionej Dziewicy Ma- ryi bez Zmazy Poczętej” na terenie diecezji poznańskiej, w którym cel wspomagania zmarłych jest szczególnie podkreślony 52 . Zdaniem M. Pisarzaka, mówiąc o innych czynnikach, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na możliwość, że wrażliwość na sprawy eschatologiczne została wykształcona w o. Stanisławie podczas studiów. Jak wiemy, zdobywał on wykształcenie w kolegiach jezuickich w Jaro- sławiu, we Lwowie oraz w Rawie Mazowieckiej 53 . To właśnie jezuici w owym czasie w Polsce należeli do tych, którzy walczyli ze skutkami reformacji, usilnie broniąc katolickich prawd wiary, wśród których była również nauka o czyśćcu. Dla obiektywności należy jednak stwierdzić, że istnieje zdanie przeciwne: klimat walki z następstwami reformacji 48 M. Pisarzak, Element eschatologiczny …, 19-20. 49 Por. A. Pakuła, Duchowość zakonna …, 291; por. T. Rogalewski, Stanisław Papczyń- ski …, 226. 50 S. Papczyński, Reguła życia , 47 (dalej: NV), w: PZ, 41-75. 51 K. Krzyżanowski, Wprowadzenie do Reguły życia , w: PZ, 39. 52 A. Pakuła, Duchowość zakonna …, 291-292. 53 Por. G.A. Navikevičius, Stanislao …, 64. Specyfika eschatologicznego wymiaru w duchowości św. Stanisława Papczyńskiego (1631-1701) 205
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==