Ephemerides_Marianorum_2017
śnie wyraża jego zamiar założenia nowego zgromadzenia zakonnego. W tekście Ofiarowania siebie nie znajduje się żadna wzmianka o tym, że celem przyszłego zgromadzenia ma być wspomaganie cierpiących w czyśćcu, a jedynie szerzenie czci Najświętszej Maryi Panny 12 . Nie ma żadnego wątku eschatologicznego również w dziele Założenie domu skupienia , w którym opisuje losy powstania pierwszej wspólno- ty mariańskiej i podaje tekst ofiarowania siebie jego pierwszego współ- towarzysza S. Krajewskiego 13 . Ta wzmianka jest ważna, ponieważ nie wiadomo na pewno, czy w pierwotnej wersji Reguły życia wśród celów szczegółowych zgromadzenia była wyliczona pomoc zmarłym. Obecny tekst, którym dysponujemy, pochodzi z roku 1687. Jednak jego osta- teczna wersja, po korektach kardynała Colloredo, została wydana dru- kiem dopiero w 1698 roku 14 . Na podstawie tych tekstów autorstwa o. Papczyńskiego z okre- su przed założeniem Zgromadzenia Marianów i krótko po nim można stwierdzić, że miał on świadomość wagi tego wymiaru w życiu ducho- wym i wyraźnie o tym mówił, jednak w chwili odejścia od pijarów pod- kreślał w sposób szczególny maryjność, zaś wymiar eschatologiczny po- został w cieniu i nie można stwierdzić jednoznacznie, czy w tym okre- sie o. Papczyński kładł na niego akcent, co z kolei mogło mieć wpływ na pierwotną wersję Reguły życia . Natomiast biografowie o. Papczyńskiego wyraźnie zwracają uwa- gę na to, że wymiar eschatologiczny duchowości był dla niego bardzo ważny. I tak S. Sydry ukazuje, że o. Stanisław nie mógł pozostać obo- jętny wobec ówczesnej sytuacji, gdy wielu umierało na skutek wojen, klęsk żywiołowych i zarazy, nie będąc na to przygotowani. Papczyński w tych nieszczęsnych widział braci wskazanych mu przez Chrystusa, którzy bardzo potrzebują miłosierdzia Bożego, dlatego jest to kategoria ludzi, którym szczególnie należy spieszyć z pomocą 15 . W biografii sporządzonej przez G.A. Navikievičiusa znajduje się wzmianka o tym, że jeszcze będąc dzieckiem i widząc umierających na skutek wojen, o. Papczyński był wrażliwy na sprawy ostateczne i modlił się oraz czynił praktyki ascetyczne w intencji zmarłych. Rów- 12 S. Papczyński, Ofiarowanie siebie , 1423 (dalej: Ob), w: PZ, 1422-1423. 13 Tenże, Założenie Domu Skupienia , 1455-1469 (dalej: FDR), w: PZ, 1455-1469. 14 K. Krzyżanowski, Wprowadzenie do Reguły życia , w: PZ, 36. 15 S. Sydry, Czcigodny …, 102. Dmitrijs Artjomovs MIC 198
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==