Ephemerides_Marianorum_2017

• 1946: Józef Glinka, Zygmunt Seferyński, Antoni Łoś, Bonifacy Sa- rul (dwaj ostatni przeszli do IFT ze zlikwidowanego w 1938 r. bia- łoruskiego klasztoru w Drui); • 1947: Władysław Hulisz, Stanisław Siemiradzki, Władysław Zasło- na (wyświęceni w Rzymie); • 1948: Jerzy Frankowski, Paweł Jasiński, Jan Karbasz (wyświęceni w Rzymie); • 1949: Edward Rytko (wyświęcony w Rzymie); • 1950: Włodzimierz Okoński (wyświęcony w Rzymie), Stanisław Kli- maszewski, Witold Nieciecki; • 1951: Tadeusz Jarczewski, Henryk Kwolek, Eugeniusz Ogiński; • 1952: Henryk Goljan, Władysław Honkisz, Konstanty Kowalewski, Edward Puszkiel, Zenon Rosłoń, Jan Włodarkiewicz; • 1953: Marian Duszyński, Olgierd Nassalski, Waldemar Oskiera; • 1954: Jan Bukowicz, Edward Łopatecki, Józef Wieprzkowski. Mariańskich kleryków w Polsce święcili zazwyczaj biskupi war- szawscy – Stefan Wyszyński, Wacław Majewski i Zygmunt Choromań- ski 64 . Diakonom Glince i Seferyńskiemu święceń prezbiteratu udzielił bp Ignacy Świrski, ordynariusz diecezji siedleckiej, czyli podlaskiej 65 . Święcenia odbywały się w różnych kościołach warszawskich 66 (często dołączano marianów do diakonów diecezjalnych, raz święcono ich ra- zem z pallotynami w Ołtarzewie 67 ). Częstokroć w czasie jednej litur- gii biskup udzielał jednocześnie święceń wyższych diakonom, jak też i święceń mniejszych klerykom z niższych kursów 68 . 64 KDSP 2. 65 APPM, II N 2. 66 Kościoły, w których odbywały się święcenia, to m.in .: archikatedra św. Jana Chrzciciela (miejsce święceń Nassalskiego i Oskiery), kościół pw. Najświętszego Zbawiciela (Klimaszewski i Nieciecki), kościół pw. Wszystkich Świętych na Lesznie (Kowalewski i Włodarkiewicz), staromiejski kościół SS. Wizytek (Rosłoń), kościół pw. św. Wawrzyńca na Woli (Honkisz). KDSP 2. 67 APPM, II N 2. 68 Kroniki Domu Studiów zawierają też wzmianki o miejscach udzielania tonsury i święceń niższych. Tonsura była często udzielana we własnych domach zakonnych. Święcenia niższe natomiast w różnych miejscach, jak np. u księży orionistów na Barskiej (1946), w kaplicy Domu Praskiego (1946), w kaplicy seminarium metropolitalnego (1946), w prokatedrze warszawskiej (1951). Zob. np. KDS; KDSP 2; Obłóczyn dokonywał natomiast przełożony prowincjalny w kaplicy własnej Instytutu. Zob. np. KDS. Wychowawcy i wychowankowie Instytutu Filozoficzno-Teologicznego Księży Marianów w latach 1945-1954 159

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==