Ephemerides_Marianorum_2017

gencji, z rozwijającym się duszpasterstwem parafialnym oraz – co waż- ne w przypadku promocji powołań – z zaangażowaniem się w duszpa- sterstwo akademickie, nie należy się oczywiście dziwić pewnemu wzro- stowi powołań (aczkolwiek ks. Nieciecki stwierdził, że akcja powoła- niowa nie była dostatecznie rozwinięta, a mariańskie duszpasterstwo parafialne nie było „nasiąknięte” zakonnością, co w konsekwencji po- wodowało, że ludzie często nie wiedzieli, iż w ich parafiach pracują zakonnicy) 57 . Najwięcej alumnów pochodziło z Warszawy lub z województwa war- szawskiego. Było to z pewnością efektem tego, że marianie mocno zdą- żyli się już zakorzenić w stolicy i byli tam stosunkowo dobrze znani. Wy- darzeniem bez precedensu było wstąpienie do marianów w 1943 roku kilkunastu uczniów szkół średnich (jednocześnie) z Sodalicji Mariań- skiej i tzw. Grup Katolickich 58 , którym przewodził Włodzimierz Okoń- ski 59 . Chłopcy ci mieli kontakt z duszpasterzem sodalicyjnym – o. Le- onem Szelągiem MIC 60 . Specjalne sprawozdanie sporządzone dla Ministerstwa Oświaty pozwala na przytoczenie dokładnych danych co do miejsca zamiesz- kania rodziców kleryków studiujących w IFT w roku akademickim 1949/1950: 57 Relacja ustna ks. Witolda Niecieckiego MIC, Warszawa 11 II 2001. 58 Relacja ks. Zenona Rosłonia MIC; Relacja ks. Witolda Niecieckiego MIC; W. O skiera, Kilka wspomnień o śp. ks. W. Okońskim , „Immaculata” 23(1986) nr 6-7, 85-86. 59 Włodzimierz Okoński (1918-1986) jako student medycyny niezwykle czynnie angażował się w działalność sodalicyjną, organizując m.in . liczne obozy dla młodzieży. Z założonych przez niego Grup Katolickich wyłoniło się ponad 40 powołań kapłańskich. Po odbyciu nowicjatu w Skórcu i złożeniu profesji zakonnej (1944) odbył studia teologiczne w IFT, a następnie w Rzymie, na Angelicum . Po święceniach pracował najpierw wśród młodzieży włoskiej, a następnie w Anglii. Obok niestrudzonej pracy z młodzieżą zajmował się także pisarstwem (autor dwóch poczytnych książek: „Wielkiej Tajemnicy” – o zagadnieniach seksualnych i miłości małżeńskiej oraz „Największej Tajemnicy” – o problemach religijno-moralnych młodzieży). Śp. ks. dr W. Okoński MIC. Komunikat wydany przez Stowarzyszenie Kapłanów Polskich w Wielkiej Brytanii , „Immaculata” 23(1986) nr 6-7, 61nn. 60 Ks. L. Szeląg (1903-1980) wstąpił do zgromadzenia w Raśnie w 1923 r. Od 1945 r. przebywał na Pradze i na Marymoncie, gdzie dał się poznać jako charyzmatyczny duszpasterz młodzieży. Organizował słynne obozy w Zakopanem. Za swoją działalność został w 1950 r. skazany przez władze komunistyczne na 12 lat więzienia (w 1955 r. wyszedł na wolność objęty amnestią). J. B ukowicz, Świadkowie wiary. Marianie prześladowani przez hitleryzm i komunizm , Warszawa 2001, 273nn. Wychowawcy i wychowankowie Instytutu Filozoficzno-Teologicznego Księży Marianów w latach 1945-1954 157

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==