Ephemerides_Marianorum_2017
nego w Skórcu. Po śmierci ks. Lewandowicza (1949) został powołany na stanowisko przełożonego Domu Bielańskiego i pełnił ten urząd do chwili deportacji marianów z Bielan w 1954 roku 31 . Zakres obowiązków, który należał do wicerektorów (zwanych też wiceprefektami, z uwagi na to, że ks. Lewandowicz pełnił obydwie te funkcje jednocześnie) jest dziś trudny do ustalenia. Można przypusz- czać, że do ich zadań należało przede wszystkim zastępowanie rektora w przypadku jego nieobecności oraz wspieranie go w kwestiach orga- nizacyjnych (w kronikach Domu Studiów nie ma wzmianek o ich za- angażowaniu w wymiarze typowo wychowawczym). Począwszy od 1949 r., rozdzielono urzędy rektora i prefekta. Ten pierwszy miał odtąd odpowiadać za całokształt organizacji seminarium, a zwłaszcza za formację intelektualną. Nowo mianowani prefekci na- tomiast byli odpowiedzialni za wychowanie alumnów, posiadając przy tym prerogatywy analogiczne do tych, które mieli w zgromadzeniu su- periorzy domów zakonnych. Załatwiali oni także wszelkie kwestie fi- nansowe studentów 32 . Prefektami zostali: lic. Władysław Hulisz (1920-1988) i lic. Jan Karbasz (ur. 1922) 33 , którzy powrócili w 1949 r. z Rzymu, gdzie ukoń- czyli studia licencjackie z teologii. Obaj byli także profesorami IFT. Ksiądz Hulisz studiował ponadto prawo kanoniczne na Uniwersytecie Warszawskim. Ksiądz Pietuszko wspomina, że obaj ci księża byli sza- nowani jako wychowawcy i nie odczuwano żadnych napięć na linii kle- rycy – prefekci 34 . Inny z wychowanków podkreślił natomiast swobod- ną atmosferę wychowawczą panującą w seminarium 35 . Osobnych wychowawców miał utworzony w 1951 r. kurs wstępny IFT na warszawskiej Pradze. Kronika z tego okresu wymienia dwóch wi- cerektorów: wspomnianego ks. Jana Karbasza, jako wicerektora tej czę- ści seminarium w roku szkolnym 1951/52, oraz ks. Antoniego Łosia, pełniącego ten obowiązek od 1952 roku 36 . Ksiądz Łoś (1917-2001), 31 J. K arbasz, Miłosierdzie Boże na wieki wysławiać będę , „Immaculata” 19(1982) nr 8-9, 113nn (przemówienie wygłoszone podczas pogrzebu ks. Smolińskiego). 32 Relacja ustna ks. Stanisława Kurlandzkiego MIC, Warszawa 20 XII 2003. 33 Relacja ustna ks. Józefa Pietuszki MIC, Borysów 16 IV 2003. 34 Tenże. 35 Z. R osłoń, Życiorys napisany na renowacji pięcioletniej („quinquennalia”) w dniach 21.04.97 do 09.05.97 , „Immaculata” 39(2002) nr 1, 34. 36 APPM, VII F 17, Kronika Domu Studiów na Pradze 1951-1956 (dalej: KDSP 2). Krzysztof Trojan 152
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==