Ephemerides_Marianorum_2017

two IFT. Przez wiele lat zasiadał także w radzie prowincji, także jako wikariusz prowincjalny. W międzyczasie ks. Perz zdobył doktorat z mariologii na Wydzia- le Teologii UW (1953), pod kierunkiem ks. bpa prof. Antoniego Paw- łowskiego. W 1954 r. przeżył – wraz z klerykami i innymi członka- mi Domu Bielańskiego – tragiczną w skutkach deportację marianów z Bielan do Gietrzwałdu 23 . W Gietrzwałdzie przebywał przez trzy ko- lejne lata jako rektor mariańskiego studium, po czym ponownie objął stanowisko prefekta młodzieży w Grudziądzu, które pełnił przez rok. W 1958 został wybrany na przełożonego polskiej prowincji marianów, który to urząd sprawował do roku 1963. W 1959 r. został mianowa- ny członkiem specjalnej komisji mariologicznej powołanej dla przygoto- wania obchodów Millenium Chrztu Polski. W latach 1963-1969 spra- wował obowiązki radnego generalnego i sekretarza generalnego w Rzy- mie. Po zakończeniu swej kadencji w Rzymie wyjechał do pracy dusz- pasterskiej wśród Polonii w Anglii, gdzie przebywał do końca swego życia. Tam pełnił też dodatkowo obowiązki przełożonego domowego, wikariusza prowincjalnego i prefekta formacji. Zmarł na skutek długiej choroby (białaczka) 20 maja 1978 roku 24 . Znamienną cechą kapłańskiej osobowości ks. Perza był jego zmysł duszpasterski. Pełniąc różnorakie funkcje w zgromadzeniu, nigdy nie przestał być duszpasterzem: chętnie głosił kazania i rekolekcje (zwłasz- cza maryjne), posługiwał w konfesjonale, a nade wszystko oddawał się pracy z młodzieżą. Jego praca na stanowisku prefekta młodzie- ży w Grudziądzu przyniosła piękne owoce w postaci powołań zakon- nych i kapłańskich. Ten okres jego posługi w Grudziądzu ks. bp Ka- zimierz Kowalski, ordynariusz chełmiński, nazwał wybitnie gorliwą, pokorną, pełną apostolskiej miłości do dusz pracą 25 . Trzeba dodać, że ks. Perz – wraz z ks. Franciszkiem Opieczonkiem MIC – był organiza- torem nowej mariańskiej placówki w tym mieście 26 . Również w Anglii, 23 Por. K. Trojan, Deportacja marianów z Bielan przez władze państwowe oraz jej skutki dla Instytutu Filozoficzno-Teologicznego (1954) , „Ephemerides Marianorum” 4(2015) 203-214. 24 APPM, VI C, Rys biograficzny, s. 1nn. 25 Tamże, 4. 26 E. D elikat, F. O pieczonek, Historia Domu i kościoła w Grudziądzu , w: Szkice historyczne mariańskich placówek w Polsce , red. S. K urlandzki, Warszawa 1982 (mps Biblioteka Marianów w Lublinie), 132. Krzysztof Trojan 150

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==