Ephemerides_Marianorum_2017
ks. prof. Zygmunta Kozubskiego. Zakończył je uzyskaniem doktoratu na Uniwersytecie Warszawskim w 1948 r. W 1947 r. objął przełożeń- stwo domu zakonnego w Głuchołazach, wciąż będąc jednocześnie pro- fesorem teologii moralnej w IFT (dojeżdżał z wykładami) 15 . Z początkiem roku akademickiego 1949/1950 – po tym, jak ks. Le- wandowicz ze względu na stan zdrowia zrezygnował z pełnienia za- dań rektora Domu Studiów – władze zakonne mianowały na ten urząd ks. Suleja. Funkcję tę spełniał do roku 1952, kiedy to z powodu cho- roby musiał opuścić sprawowany urząd. W latach 1951-1953 wcho- dził też w skład zarządu prowincjalnego jako czwarty radny 16 . Po nasileniu się choroby ks. Sulej został przeniesiony do Gietrzwał- du (1956), a następnie do Stoczka Warmińskiego (1957), gdzie prze- bywał już do swej śmierci, która nastąpiła 13 sierpnia 1988 r. W sylwetce ks. Suleja na uwagę zasługuje przede wszystkim jego obowiązkowość – dokładne wykonywanie wszelkich obowiązków, co też starał się przekazywać swoim wychowankom: cokolwiek wykony- wał, traktował to niezwykle poważnie, niemal skrupulatnie 17 . Był bar- dzo wymagający w stosunku do siebie. Poniekąd ta cecha doprowadzi- ła go do choroby, która miała charakter schorzenia psychicznego. Mak- symalnie starał się wykorzystywać czas, co nieraz było przyczyną prze- męczenia umysłu. Dodatkowe kłopoty zewnętrzne związane z prowa- dzeniem seminarium oraz ogrom odpowiedzialności, który na nim spo- czywał, spowodowały znaczne przemęczenie nerwowe 18 . Znana też była w zgromadzeniu głęboka pobożność o. Suleja wy- rażająca się w umiłowaniu przez niego Eucharystii i w duchu żarliwej modlitwy. Był on także kapłanem, którego cechowało uległe posłuszeń- stwo Kościołowi i Ojcu Świętemu; śledził na bieżąco dokumenty Magi- sterium Kościoła i czytał wartościowe pozycje teologiczne. Był on rów- nież człowiekiem ogromnej ascezy, często może nawet wykraczającej poza racjonalne ramy. Do końca swego życia, mimo choroby, żywo in- teresował się sprawami swej wspólnoty zakonnej 19 . 15 Archiwum Sekretariatu Kurii Polskiej Prowincji Marianów w Warszawie (dalej: ASKP), Ks. Henryk Sulej MIC. Akta personalne: Kwestionariusz. 16 J. B ukowicz, Życie księdza Henryka Suleja (1910-1988) , „Immaculata” 25(1988) nr 12, 41. 17 Tamże. 18 Tamże. 19 Tamże, 43-44. Krzysztof Trojan 148
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==