Ephemerides_Marianorum_2017
Oprócz Konstytucji i ascetyki były również wykłady lub pogadanki z historii zgromadzenia, z Pisma Świętego, religii, apologetyki. liturgiki, katechizmu 55 , języka łacińskiego i pedagogiki 56 . Wykładając historię zgro- madzenia, mistrzowie nowicjatu korzystali głównie – od 1937 roku – z opracowania ks. S. Sydrego, marianina, o Stanisławie Papczyńskim 57 , założycielu Zakonu, oraz z dziełka innego marianina, ks. J. Sobczyka 58 , o arcybiskupie Jerzym Matulewiczu, odnowicielu marianów 59 . Pokolenia nowicjuszy, które przyszły do zgromadzenia po śmierci abpa Matulewicza (1927), dowiadywały się o nim także z opowiadań księży i braci znają- cych Ojca Odnowiciela. Szczególnie zajmująco opowiadał o nim ks. W. Le- wandowicz 60 , zastępujący – w roku nowicjackim 1943/44 – przez kilka tygodni magistra, który wyjechał ze Skórca w sprawach rodzinnych 61 . Nie wszystkie zajęcia były na wysokim poziomie. Nie wszyscy mi- strzowie nowicjatu operowali szeroką wiedzą, stąd niektóre wykłady 55 AMS, Uchwały Pierwszej Kapituły…: Dwa razy w miesiącu należy wykładać bra- ciom zasady katechizmu. 56 Nazwy przedmiotów wykładanych w nowicjacie – oprócz cytowanych kronik, li- stów i wywiadów – znajdują się w: Schema lectionum in Novitiatu, w: Relatio... z lat 1933-38 oraz w: Plan wykładów w Nowicjacie z lat 1942-45, AMS. 57 S. Sydry, Czcigodny Sługa Boży O. Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński i jego dzie- ło w świetle dokumentów , Warszawa 1937. 58 Sobczyk Jan (1897-1943) jako student politechniki lwowskiej wyjechał na studia do Fryburga Szwajcarskiego, gdzie w 1913 roku wstąpił do zgromadzenia. Święce- nia kapłańskie otrzymał w Warszawie w 1918 roku. Przez następne 25 lat praco- wał – z niewielkimi przerwami – jako wychowawca młodzieży w Zakładzie Bielań- skim. Od 1939 roku był przełożonym Prowincji Polskiej. Album zmarłych … 59 AMS, Ks. C. Fajkowski do ks. S. Kurlandzkiego; Wywiad z ks. S. Klimaszewskim. 60 Lewandowicz Władysław Marian (1884-1949) do Zgromadzenia wstąpił jako stu- dent i działacz akademicki. W roku 1919 założył Stowarzyszenie Akademickie „Od- rodzenie”. Był również redaktorem pisma „Prąd”. W pewien sposób kontynuował te prace także podczas nowicjatu w Raśnie. Studia teologiczne odbywał w Rzymie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1927 roku, po czym, na prośbę kard. Kakowskie- go, pracował dla archidiecezji warszawskiej. Zorganizował zarząd Akcji Katolickiej, Instytut Wyższej Kultury Religijnej oraz jego seryjne wydawnictwo naukowe. Pod- czas wojny był współzałożycielem Społecznego Komitetu Samopomocy Społecznej i jego wiceprezesem. Zreorganizował Instytut Filozoficzno-Teologiczny Zgromadzenia i kierował nim aż do śmierci. Album zmarłych … Zob. też: A. Sikorski MIC, Dzia- łalność Władysława Lewandowicza MIC w Stowarzyszeniu Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie” 1919-1925 , Lublin 1981 (mps BKUL); K. Górski, Duchowość księ- dza Władysława Lewandowicza , „Summarum. Sprawozdania Towarzystwa Nauko- wego KUL” nr 2 za rok 1973, Lublin 1975, 141-144. 61 AMS, Kronika Domu Skórzeckiego 01.08.1938-30.07.1944. 7; Wywiad z ks. W. Niecieckim. Nowicjusze i ich formacja duchowo-intelektualna... 135
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==