Ephemerides_Marianorum_2017
Źródło: AMS, Liber novitiorum 1922-; Elenchus Congregationis CC. RR. Mariano- rum , Romae 1928, 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939. W dużej liczbie nastoletniej młodzieży nowicjackiej mają także swój udział kandydaci z mariańskiego juwenatu 13 , czyli małego seminarium duchownego, które traktowano „jako zakład przygotowawczy do semi- narium wyższego” 14 . Chociaż wychowawcy mariańscy nie byli zadowole- ni ze swej pracy, gdyż niewielu juwenistów wstępowało do nowicjatu 15 , to jednak w latach 1930-1933 piętnastu chłopców po juwenacie zosta- ło przyjętych do nowicjatu. W sumie przez juwenat w latach międzywo- jennych przeszło czterystu czterdziestu dwóch chłopców, spośród których w 1939 r. do Zgromadzenia należało trzydziestu dziewięciu 16 . Wielu młodych kandydatów pochodziło z rodzin ubogich. Zakon był dla nich znakiem awansu społecznego i lepszego życia, był także odcią- żeniem dla niezasobnych materialnie rodzin. Pewna liczba nowicjuszy pochodziła z rodzin i środowisk inteligenc- kich. Bardzo wartościową grupę stanowili kandydaci z kręgów stowa- 13 Marianie otworzyli swój juwenat w listopadzie 1921 r. w klasztorze w Raśnie. Jego twórcą i pierwszym kierownikiem został ks. K. Bronikowski MIC. W 1926 r. juwe- nat został przeniesiony do Skórca (nowicjat zaś ze Skórca do Raśny), a w 1933 do Warszawy. 14 M. Pirożyński, Małe seminaria duchowne w Polsce , Warszawa 1932, 3. 15 AMS, S. Sydry, Referat na Kapitułę Prowincjalną w 1930 r. Ksiądz Sydry był kie- rownikiem juwenatu w latach 1926-27. 16 T. Górski, Prowincja Polska ..., 206. Nowicjusze i ich formacja duchowo-intelektualna... 127
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==