Ephemerides_Marianorum_2016

osłoną tajemnicy spowiedzi, zarezerwowaną spowiednikowi, albo poza spowiedzią, ale bez świadków, wykonywaną przez właściwego przeło- żonego. Konstytucje w § 269 uściślają, że domem zakonnym kieruje przełożony miejscowy, którego w zarządzaniu wspierają dwaj radni, za- sięgania ich opinii przełożony nie powinien zaniedbywać. § 222 Konstytucji poleca: Przełożeni powinni dawać współbraciom zarówno w modlitwie, jak i w działaniu przykład życia głęboko zjedno- czonego z Bogiem, miłości Kościoła i własnego zgromadzenia, karności zakonnej i apostolskiej gorliwości, wzajemnego szacunku i braterskiej współpracy . Wydaje się, że posługę przełożeńską można umownie zredukować do dwóch zasadniczych zadań: kierowania i animacji. Konstytucje mó- wią: Wszyscy razem i każdy z osobna, a zwłaszcza przełożeni, stosow- nie do swoich obowiązków, niech się przyczyniają do dobra i rozwoju swego domu przez należne zorganizowanie życia wspólnego. Przez do- brą bowiem organizację, porządek i zachowanie karności, przez ducha zakonnego, pobożność i gorliwość, poszczególni współbracia znajdą sku- teczną pomoc do życia duchowego, szczególnie do zdobycia panowania nad sobą i do osiągnięcia gruntownej dojrzałości. Dzieła zaś apostolskie przez nich podejmowane będą przez to oparte na pewnej i mocnej pod- stawie . Na posługę animacyjną uwrażliwia przełożonego p. 282 Dy- rektorium: Głównym jego staraniem niech będzie podtrzymywanie, oży- wianie i podnoszenie na duchu całej wspólnoty modlitwą, świętymi pra- gnieniami, ofiarnością, własną gorliwością, pobożnością i przykładem . Już choćby na podstawie wyżej przywołanych tekstów można po- wiedzieć, że przełożony, aby spełnić zadania animatora, powinien spo- sobem życia być dla swoich współbraci znakiem i świadomym swej odpowiedzialności przewodnikiem, ażeby w ten sposób wyrażać ową miłość, jaką ich Bóg miłuje oraz pobudzać ich serca i umysły do oka- zywania Bogu wzajemnej miłości przez wierną służbę 6 . Współbrat po- wołany na urząd przełożonego domu, obejmując tę posługę, powinien zdawać sobie jasno sprawę, co odtąd winno być jego głównym obo- wiązkiem. Gdyby nie akceptował funkcji animatora miłości, świętości i służby i nie zamierzał poważnie jej traktować, wyrządziłby krzyw- dę posłannictwu przełożeńskiemu, domownikom, a w dalszym rzędzie 6 K 63. Antoni Skwierczyński MIC 514

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==