Ephemerides_Marianorum_2016

miejsca dla żadnego z trzech jego stanów: duchowieństwa, osób konse- krowanych i laikatu. Ogarniała je wszystkie i widząc w nich wspólno- tę dzieci Bożych złączoną w jedną rodzinę. To jednoczenie było jednak naznaczone jej osobistym cierpieniem, które znosiła mężnie przez cały czas swojej obecności w Zgromadzeniu. Jej najboleśniejszym doświad- czeniem była konieczność upominania, bądź eliminowania ze wspólno- ty zakonnej osób, które nie były w stanie wnieść pokoju do niej i w re- lacje z osobami spoza wspólnoty. 4. Podsumowanie Opracowanie przyjętego tematu nie jest wyczerpujące i doskonałe. Ważnym aspektem jest wykazanie, w oparciu o prowadzoną i zachowa- ną korespondencję, jak kierownictwo duchowe bł. Jerzego Matulewi- cza wpływało na rozwój i dojrzewanie duchowości Wandy Jeute w la- tach od 1906 do 1926 r. W pierwszym rozdziale prześledzenie korespondencji s. Wandy Jeu- te z bł. Jerzym Matulewiczem pod kątem poszukiwania maryjnego wy- miaru duchowości pozwoliło zauważyć u Wandy bardzo wyraźne ro- zumienie Maryi jako tej, która prowadzi do Boga. Jej Bożemu macie- rzyństwu zawierzała sprawy dotyczące czci Jej Syna, Jezusa Chrystusa w Eucharystii. Natomiast ludzkie dążenie do doskonałości, tak własne, jak też innych osób, polecała głównie Jej jako Najświętszej Pośrednicz- ce u Boga i Opiekunce. Liczyła też, że to Maryja najlepiej wynagrodzi tych, którzy troszczą się o zbliżenie ludzi do Jezusa w Eucharystii. Moż- na było też dostrzec mistyczne obdarowanie Wandy Jeute widzeniem Matki Bożej, co wyzwoliło w niej wielką miłość, która inspirowała jej życie duchowe przez cały czas. W obecności Jezusa w Eucharystii jej duchowa jedność z Niepokalaną zyskiwała swoje wzmocnienie. W drugim rozdziale uwaga została skoncentrowana szczególnie na powiązaniu życia cnotami: czystości, miłości, pokory, cierpliwo- ści i wdzięczności, opartych na wierze i zaufaniu, z uwielbieniem Boga obecnego pod eucharystycznymi postaciami, tego samego, który w Je- zusie Chrystusie dokonał zbawienia i wskazał dla ludzi drogę życia do- skonałego. Na podstawie listów pisanych przez Wandę Jeute do bł. Je- rzego Matulewicza można wnioskować, że jej duchowość była owo- cem łaski, jakiej Jezus Chrystus udzielał jej jeszcze przed podjęciem ży- cia zakonnego w tworzącym się pod opieką bpa Matulewicza Zgroma- Janina Samolewicz SJE 460

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==