Ephemerides_Marianorum_2016
ma już Norma vitae . Bracia, przychodząc na nocne oficjum, po wejściu do kościoła mieli uczcić Przenajświętszy Sakrament strofą Tantum ergo Sacramentum 18 . Przystępujący do Komunii św. bracia mieli się do tego przygotować przez spowiedź i rozważanie, a tuż przed jej przyjęciem – trzykrotnie oddać cześć 19 . Szacunek – zwłaszcza w sercu o. Papczyń- skiego – jakim otaczano Najświętszy Sakrament, był tak wielki, że nie- zwykle rzadko wystawiano Go do adoracji. Norma vitae pisze: Podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu, co chcemy, by działo się bar- dzo rzadko, niech będzie zachowana największa przystojność tak co do ozdób, jak i świateł, a przynajmniej jedna osoba powinna wciąż trwać na modlitwie 20 . O pobożnych gestach związanych z kultem Euchary- stii mówi też Horologium Marianum . W rozdziale IX De genu flecten- di et inclinandi se atque standi jest polecenie, aby wszyscy bracia znaj- dujący się w obrębie posesji klasztornej uklęknęli, skoro tylko usłyszą dzwonek na podniesienie Ciała i Krwi Pańskiej podczas mszy konwen- tualnej. Owo Misterium pobożną myślą rozważając i za nie dzięki czy- niąc, niech ucałują ziemię 21 . Za każdym razem, kiedy usłyszą dzwon na mszę św., bracia zobowiązani byli także odmówić Zdrowaś Maryjo w intencji mającego w niej uczestniczyć ludu 22 . Z największą pobożnością świętowano oczywiście uroczystość Naj- świętszego Ciała Chrystusa 23 . O obchodach tych dni mówią zarówno Horologium , akta kapitulne, jak również Ordo Divini Officii . We wszyst- kich kościołach przez całą oktawę należało urządzać procesje tak pod- czas mszy św., jak i w czasie nieszporów, jeśli pozwalałaby na to do- stateczna frekwencja wiernych. Kapituła z 1747 roku, która dała wie- le szczegółowych rozwiązań odnośnie do liturgii i pobożności, wskazała nawet tytuły pieśni, jakie należało podczas tych procesji śpiewać. Nig- dy nie wolno było rozpoczynać śpiewem O, Gospodzie , Zawitaj Ran- na , czy innej de Beata , lecz intonując Twoja cześć chwała lub Iesu dul- cis memoria . Sam zaś przewodniczący procesji miał się powstrzymać od śpiewu 24 . 18 NV VI, 1. 19 NV VIII, 1. 20 Tamże. 21 HM IX, 1. 22 Tamże. 23 Dopiero na skutek reformy kalendarza liturgicznego po Soborze Watykańskim II przyjęło ono nazwę Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej. 24 [Prot. Ras. 60] nr 16 CapGen s. 190-191. Mariańskie praktyki pobożne 23
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==