Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
rozwiązał problem innej parafii – Roduni, gdzie bezprawnie usunięto z nabożeństw język litewski 26 . Biskup Jerzy myślał o przyszłości. Był prorokiem XX w. Przerastał duchem tych, którzy go otaczali, żył wizją przyszłości. Udawało mu się to. W cierpieniu znajdował siłę. Był wolny od polityki, partii, intryg, rewanżyzmu i karierowiczostwa. Jego polityka była polityką Kościoła. Służył wszystkim bez względu na ich narodowość, rasę, przynależność społeczną. Odpowiadała mu bardzo wizja pierwszych chrześcijan. Był wolny w imię sprawiedliwości dla każdego człowieka. Ponadto bp Jerzy był bardzo pracowity. Nawet znosząc najwięk- sze bóle, których przyczyną była gruźlica kości, codziennie wypełniał swe obowiązki – przyjmował interesantów, korespondował, wizytował parafie, troszczył się o seminarium duchowne, organizacje katolickie i wiele innych spraw. Troszcząc się o kapłanów, bp Jerzy nie chciał, by ci aktywnie uczestniczyli w życiu politycznym. Zauważyłem, że według mego zda- nia, nie jest dobrze, że księża za bardzo mieszają się do polityki; [...] le- piej, żeby w sejmie katolików reprezentowali dobrze świeccy katolicy 27 . Kapłan według bp. Jerzego ma apostołować i przede wszystkim trosz- czyć się o własną świętość 28 . On sam najbardziej troszczył się o powie- rzonych mu duszpasterzy: Apostoł, kapłan, chrześcijański wychowawca nie może z oczu stracić zamierzonego celu i danego mu od Boga zadania, wtedy bowiem utonie w sprawach walk politycznych i nie będzie głosi- cielem Ewangelii ani nie będzie przyciągał do Kościoła, a jego życie sta- nie się jak sól, która straciła swój słony smak, albo jak lampa schowana pod korcem . Błogosławiony Jerzy wiedział o tym i dlatego wszystkich, którzy mieli głosić Ewangelię, przyciągał do siebie, aby swoim życiem i nauką wychowywać w duchu miłości braterskiej i duchowej jedno- ści 29 . I to mu się udawało. Udało mu się utrzymać w miarę przyjaciel- skie relacje z prawosławnymi. W ciągu kilku lat więcej niż 7 tys. pra- wosławnych poprosiło o przyjęcie do Kościoła katolickiego. I nie byli oni w żaden sposób do tego nakłaniani czy zachęcani, zachwycała ich 26 T. Górski, Błogosławiony Jerzy Matulewicz …, 267-274. 27 J. Matulaitis, Užrašai …, 218. 28 E. Matulewicz, Šventumo igyvendinimas tarnaujant Dievui ir bažnyčiai , w: Palaimintojo Jurgio Matulaičio dvasios sklaida , Kaunas 2003, 122. 29 E. Orzechowska, Aukletojo pavyzdys , w: tamże, 210. Ks. Kęstutis Žemaitis 92
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==