Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

był niezmiernie uradowany otrzymanymi przywilejami, życzliwością bi- skupa i szansą rozwoju, która otwierała się przed zakonem, o czym na- tychmiast powiadomił generała w Polsce. W kilka miesięcy po powro- cie z Bragançy, 13 IV 1755 roku, na mocy wystawionego przez bisku- pa dyplomu, po odpowiednim dłuższym duchowym przygotowaniu, o. Wyszyński oblókł w „habit Niepokalanego Poczęcia” pięciu eremitów z Balsamão, przekazując im jednocześnie Regułę i Konstytucje mariań- skie. Tego samego roku w sierpniu przyjął jeszcze dwóch kandydatów. Będąc słabego zdrowia i obawiając się, aby w razie jego śmierci nowa fundacja nie została osierocona, prosił generała w Polsce, aby któryś z młodych do mnie przyjechał, mąż dobrych zalet. Chodzi o to, by mo- gła zachować się jedność naszego Zgromadzenia . Wyszyński odczytu- je to jako znak Bożej Opatrzności. Do generała pisał z radością: zgła- sza się do nas wielu kandydatów. Spodziewam się fundacji w Hiszpa- nii . Według świadectw wspólnota w Balsamão przyjęła i zaakceptowa- ła ojca Wyszyńskiego „cum magno amore”, a także okoliczna szlachta, biskup i zakony przyjęły go z życzliwością i „niebywałym szacunkiem”, Wszystko to wydawało się rokować wielkie nadzieje rozwoju marianów w Portugalii. Pierwszym bolesnym ciosem było wystąpienie ze wspól- noty Jana Bożego, pierwszego Portugalczyka i to bardzo wpływowego. Opuścił on Balsamão w 1755 r., w czasie przyjmowania do wspólno- ty pięciu wspomnianych Portugalczyków i rozpowszechniał o niej róż- ne kalumnie. W kilka miesięcy później, tj. 21 X 1755 r., umiera o. Kazimierz Wyszyński. Wspólnota była młoda, nie było w niej nawet księdza, znaj- dowała się w stadium formacji, ale widać, że fundament przekazany jej przez o. Wyszyńskiego był mocny i Boży. Pomimo uderzających w nią huraganów wspólnota trwała 35 . Ojciec Wyszyński zmarł w opinii świętości. W Balsamão przeby- wał zaledwie 13 miesięcy. Słabo znał język portugalski, ale dał się po- znać jako człowiek heroicznych cnót; świętość z niego emanowała. Za- ledwie w 2 lata po jego śmierci Portugalczycy rozpoczęli starania o be- 35 Positio , Wyszyński..., 248; B. Jakimowicz, Stabilizacja i rozwój zakonu w XVIII wieku , w: Marianie 1673-1973 , red. J. Bukowicz i T. Górski, Rzym 1975, 43-44. Por. Z. Proczek, Stróż ..., 420-425. Zawiera opis jego śmierci i sła- wę świętości w Portugalii. Jan Kosmowski MIC 52

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==