Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
cie i na studiach, w trudnym okresie saskim zajmował czołowe miej- sce w dziejach marianów. Była to postać wybitna, główny organizator życia zakonnego, który podjął wewnętrzną reformę w Zakonie. Czło- wiek świątobliwy, operatywny, o znakomitych koneksjach z możnymi rodami. Pierwsze 10-lecie jego pobytu w Zakonie pełne było trudno- ści i przykrości. Podejmowane reformy i zabiegi o przestrzeganie reguł i przepisów zakonnych odnośnie do wierności powołaniu przysparzały mu wielu wrogów. Tym bardziej, że Zakon po wspomnianych trudno- ściach i rozdarciach nie był jeszcze duchowo okrzepły. Niezadowolenie marianów, którzy w 1722 r. zostali zmuszeni do powrotu do klaszto- rów, nie tworzyło dobrej, braterskiej atmosfery. Tak więc w 1731 r. Wyszyński usuwa się z Polski do Rzymu w celu, jak sam napisał, szu- kania lekarstwa na rozdarcie w zakonie 26 . Po powrocie do Polski spra- wował wszelkie możliwe funkcje w Zakonie. Dobrocią, miłością Boga i bliźniego pokonywał swoich przeciwników, którzy obdarzali go coraz większym zaufaniem, powierzając mu coraz bardziej odpowiedzialne funkcje: mistrza nowicjuszy, lektora teologii moralnej, radnego general- nego i dwukrotnie urząd przełożonego generalnego. W swoim posługi- waniu kładł nacisk na formację młodych mariańskich kandydatów, uży- wał wszelkich możliwych środków do uzdrowienia i odnowienia oby- czajów i ducha zakonnego. Oddziaływał swoją osobowością, a zwłasz- cza przykładem życia. Jako wzór do naśladowania stawiał Matkę Bożą Niepokalaną i założyciela – o. Papczyńskiego. Dla pożytku wiernych wszelkiego stanu przetłumaczył dzieło Gwiazda Zaranna i wzbogacił je obszerną przedmową, w której wzywa marianów i wiernych świec- kich do naśladowania cnót Maryi przekazanych nam w Ewangelii 27 . Jako przełożony generalny czynił intensywne starania o odnowę ducho- wą i umysłową, ale także o rozwój liczebny Zakonu. Za jego rządów, oprócz Polaków, do marianów wstąpili także Czesi, Litwini, Włosi i Por- tugalczycy. Wzrost liczebny marianów był ważnym impulsem dla fun- dacji czterech nowych placówek zakonnych na Litwie i Wołyniu. Były 26 Positio , Wyszyński..., 77: videndo eum Ordinem nostrum diverse distrahere velle, seipsum quasi hujus Ordinis Patriarcham faciendo, et Venerabilis Institutoris memoriam deperdendo, Romam proficisci debui quibuslibet novitatibus obstare in animo habens . 27 K. Wyszyński, Przedmowa , w: F. Arias, Gwiazda Zaranna, czyli o naśladowaniu dziesięciu cnót Najświętszej Maryi Panny , Warszawa 1986, 14-33. Powstanie i dzieje Zakonu Marianów w latach 1673-1908 49
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==