Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
marianów Papczyński rozpoczął przygotowania do otwarcia drugiego domu zakonnego; – w tym czasie przystąpiono do realizacji budowy sanktuarium pa- syjnego, zwanego Nową Jerozolimą, zainicjowanej przez bp. Stefana Wierzbowskiego, który sprowadzał tam zakony, aby pielgrzymom za- pewnić odpowiednią opiekę duszpasterską. W listopadzie 1677 r. ma- rianie w sanktuarium objęli w posiadanie kościół Wieczerzy Pańskiej i to był ich trzeci atut 4 . Fakty te o. Stanisław odczytał jako Boże bło- gosławieństwo dla podjętego dzieła i rozpoczął starania o kanoniczną erekcję marianów. Do tego zresztą przynaglał bp Wierzbowski, bowiem przyjmując marianów, zobowiązał ich do wystarania się o zatwierdze- nie swego instytutu przez Stolicę Apostolską 5 . Na prośbę o. Papczyńskiego bp Wierzbowski rozpoczął procedu- rę prawną, zgodną z wymogami prawa kanonicznego, zmierzającą do aprobaty marianów. Rozprawa odbyła się 21 IV 1679 r., na której zo- stał wydany wyrok erygujący Zgromadzenie Księży Marianów na pra- wie diecezjalnym. Wierzbowski w słowach: My przeto, Stefan, biskup poznański, postanowiliśmy erygować i erygujemy, wymienioną kon- gregację księży rekolektów Najbłogosławieńszej Panny Maryi bez zma- zy Poczętej zatwierdził własne ustawy marianów, potwierdził aprobatę dwóch domów i polecił swoim następcom opiekę nad marianami, na- tomiast wśród zadań wyeksponował niesienie pomocy duszom w czyść- cu cierpiącym 6 . Drugim niewątpliwym sukcesem powyższej aprobaty było uwolnienie Wieczernika oraz innych klasztorów, które powstaną w przyszłości, od formy pustelniczej, rygorystycznej, narzuconej maria- nom w Puszczy Korabiewskiej. Te zaś ustawy, które zostały przepisa- ne dla domu rekolekcyjnego w Puszczy K . [...] , które dotyczyły surowo- ści w odżywianiu, zachowania milczenia i obcowania z ludźmi obcymi, uważamy i postanawiamy, żeby nie obowiązywały innych domów 7 . 4 Początkowo kościół Wieczerzy Pańskiej objęły siostry dominikanki, marianie zaś otrzymali kaplicę św. Marcina z domem i kawałkiem gruntu. W tym samym roku na prośbę dominikanów marianie zamienili się z siostrami i objęli „Wieczer- nik”. [L. Tripplin], Góra Kalwaria, czyli Nowa Jerozolima , Warszawa 1854, 9-24; M. Pisarzak, Religijne dzieje Góry Kalwarii , „Wiadomości Archidiecezjalne War- szawskie” 76(1986) nr 6-9, 229-231. 5 Positio , Papczyński, 379-382. 6 Tamże, 382. 7 S. Sydry, O. Stanisław Papczyński i jego dzieło , Warszawa 1937, 167; Positio , Papczyński..., 392-400. Powstanie i dzieje Zakonu Marianów w latach 1673-1908 41
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==