Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

Przy tych założeniach szkoła usiłowała funkcjonować, jak określano, „w nowej rzeczywistości”, której istota polegała na tendencji państwa do objęcia pełnej kontroli nad szkołą i wychowaniem „nowego obywa- tela” w oparciu o zasady materializmu dialektycznego. Z początkiem 1947 r. nasiliły się naciski władz na upolitycznienie szkół w Polsce. Uczestnikom zebrania Związku Nauczycielstwa Polskie- go w lutym 1947 r. władze oświatowe zakomunikowały, że szkoła ma być agencją państwa i nie może być apolityczna . Na spotkaniu dyrek- torów szkół średnich okręgu szkolnego warszawskiego, które odbyło się w Otwocku w dniach 11-13 IV 1947 r., oznajmiono: Najważniej- sze zagadnienia, które stoją przed szkołą, to: a) walka o pokój, b) utrwa- lenie stosunku przyjaźni do ZSRR, c) odróżnienie patriotyzmu i nacjona- lizmu od kosmopolityzmu i internacjonalizmu, d) plan sześcioletni jako podstawa budowy socjalizmu . Szkoła, mająca cele również religijne, musiała obowiązkowo zakła- dać organizacje polityczne i komunistyczne, takie jak: Związek Wal- ki Młodych (ZWM) – organizację związaną z Polską Partią Robotni- czą, Organizację Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych (OMTUR) – związaną z Polską Partią Socjalistyczną, a po zjednoczeniu partii – Związek Młodzieży Polskiej (ZMP). Ważnym czynnikiem upolitycznienia szkoły było wojsko. Oficero- wie zakładali organizacje, wpraszali się z referatami na uroczystości szkolne. Temu samemu celowi miała służyć obowiązkowa współpraca z partiami politycznymi oraz instytucjami państwowymi. Przykładowo w 1948 r. o przyjęciu do szkoły nowych kandydatów decydowała ko- misja społeczno-pedagogiczna, do której m.in . należał delegat Dziel- nicowej Rady Narodowej. Miało to eliminować „wrogów klasowych”. Ten nowy kurs wychowawczy nie mógł być w pełni realizowa- ny bez czynnej współpracy kierownictwa szkoły i internatu. Postarano się zatem o zmiany na tych stanowiskach. 13 II 1947 r. aresztowano piętnastoletniego ucznia III klasy gimnazjum Mirosława Wawrzynia- ka, przyjętego na Bielany w październiku 1946 r. z gimnazjum Stefa- na Batorego w Warszawie. Następnego dnia po jego aresztowaniu za- brano czterech jego kolegów. Po paru dniach czterej chłopcy powróci- li na Bielany, ale Wawrzyniaka więcej na Bielanach nie widziano – nie powrócił. Nie było żadnego procesu; władze śledcze jedynie prywatnie poinformowały dyrekcję szkoły, iż chłopcy byli aresztowani pod zarzu- tem przynależenia do nielegalnej organizacji. Tadeusz Górski MIC 180

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==