Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
Wizytatorzy szkolni z uznaniem oceniali te pomoce naukowe. Hi- storyk Jan Dąbrowski w 1933 r., w sprawozdaniu wizytacyjnym na- pisał: Zbiory naukowe w niektórych działach (np. zoologia, historia) są bardzo obfite i przekraczają normalne potrzeby szkoły, nabierając cha- rakteru zbiorów muzealnych, nieraz bardzo cennych i starannie nadal uzupełnianych (np. numizmatyka, zbiory pamiątek i dokumentów rę- kopiśmiennych, etc.) . A inny wizytator, Stefan Ząbkowski, w 1937 r. konstatował: W ogólności należy stwierdzić, że położenie zakładu, ilość i obszerność pomieszczeń oraz ich zaopatrzenie, stwarzają warunki bar- dzo dogodne dla nauczania i wychowania młodzieży . Liczba uczniów w roku szkolnym 1920/1921 wynosiła 203 chłop- ców, a w chwili wybuchu wojny w 1939 roku – 425. Znaczna więk- szość z nich (200-280) mieszkała w internacie. Poczynając od roku szkolnego 1930/1931, do gimnazjum bielań- skiego uczęszczała grupa licząca od ośmiu do czterdziestu kilku chłop- ców, którzy mieli zamiar zostać w przyszłości zakonnikami. Nazywa- no ich juwenistami. Obok gimnazjum i liceum, w latach 1933-1944, do Kolegium Bielańskiego należała także szkoła powszechna. Początkowo większość uczniów szkoły stanowili wychowankowie schroniska. Równocześnie jednak otwarto płatny internat, który się rozrastał. W 1921 r. schro- nisko zostało zamknięte, a jego 100 wychowanków przeniesiono do internatu, tworząc w ten sposób jednolity zakład wychowawczy. Oko- ło 20 wychowanków schroniska, najsłabszych intelektualnie, przenie- siono do innego zakładu. W zakładzie obowiązywały stosunkowo wysokie opłaty. Na przy- kład w roku szkolnym 1935/1936 pełna opłata za wychowanka gim- nazjum wynosiła miesięcznie 176 zł (55,90 zł za naukę i 107,50 zł za internat). Dla porównania można dodać, że przeciętny zarobek ro- botnika w przemyśle ciężkim i średnim w 1935 r. wynosił 105,77 zł (J. Żarnowski, Społeczeństwo Drugiej Rzeczpospolitej , Warszawa 1973, s. 72). Wysokie opłaty łagodził system często stosowanych ulg. Zawsze było od kilku do kilkudziesięciu uczniów, którzy korzystali ze zniżek lub całkowitego zwolnienia z opłat. Warunkiem ulg była rzeczywista potrzeba oraz dobre wyniki w nauce (średnia minimum 3,5) i wzoro- we zachowanie. W sumie wpływy od uczniów pokrywały koszty funk- cjonowania zakładu. Fundusze na większe inwestycje pochodziły z do- tacji Zgromadzenia Księży Marianów. Tadeusz Górski MIC 174
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==