Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

Największym problemem była dla braci słaba formacja wstępna oraz brak dalszej formacji wewnętrznej po nowicjacie 20 . Po wstępnym okresie formacji: kandydaturze i postulacie, z któ- rych zwalniani byli kandydaci do kapłaństwa, bracia przychodzili do nowicjatu. Już w czasie postulatu kandydaci na braci spełniali najczę- ściej różne prace fizyczne w mariańskim klasztorze: pracowali w dru- karni, ogrodzie, stolarni itp. 21 . W nowicjacie w dalszym ciągu bracia wypełniali te prace. Z prac fizycznych zwalniani byli kapłani i klerycy. Mimo iż w nowicjacie miała być zachowywana ścisła klauzura, wiado- mo jednak, że jej nie przestrzegano. Nowicjusze pracujący w różnych częściach gospodarstwa nieustannie spotykali się z kobietami i dziew- czętami, czasem zdarzało się nawet, że z nimi flirtowali 22 . Podobnie nie do pogodzenia był udział nowicjuszy w pracy w gospodarstwie Patasi- ne, odległym kilka kilometrów od Mariampola. Wprawdzie na dwóch kapitułach w 1930 i 1933 r. rozważano utworzenie trzyletniej szkoły apostolatu dla braci laików, nie zrobiono w tym kierunku nic 23 . Po złożeniu pierwszych ślubów bracia przecho- dzili najczęściej bezpośrednio do prac w gospodarstwach mariańskich. A pracować było gdzie. W samym Mariampolu gospodarstwo klasztor- ne posiadało: sad, stolarnię, pracownie krawiecką i szewską, drukar- nię, nadto bracia pracowali również w gospodarstwie rolnym oraz ob- słudze samego klasztoru. Nieustannie pracowało w nim kilkudziesię- ciu braci. W innych domach bracia pełnili swoje obowiązki w zależno- ści od lokalnych potrzeb: spełniając obowiązki zakrystianów, kucharzy, czy pracując w gospodarstwach przyklasztornych. Zdarzały się wprawdzie przypadki, gdy mimo wszystko bracia włą- czali się do czynnego apostolatu wśród świeckich, prowadząc np. gru- py modlitewne, koła różańcowe itp. Spotykało się to jednak z niechę- cią ich przełożonych, zarzucających im niedopełnianie swoich właści- wych obowiązków, zbyt poufałe obcowanie z kobietami (najczęściej sta- nowiącymi większość tychże pobożnych grup apostolskich) oraz nie- przestrzeganie reguł życia zakonnego 24 . W praktyce zatem poza kilko- 20 Lt. Kriščiukaitis ad Gergelis (Roma, 27 IV 1934), AGM. 21 Lt. Novitiatus Provinciae Lituanae , Elenchus postulantium (I 1929–15 V 1929), AGM. 22 Lt. Vaišnora ad Gergelis (Roma, 3 V 1934), AGM. 23 Lt. Protocollum Capituli Provincialis an. 19-21 IV 1933 , Kaunas, AGM. 24 Lt. Gergelis ad Kriščiukaitis (Marijampolė, 29 IV 1934), AGM. Kryzys wśród braci mariańskich na Litwie w latach 1933-1938 145

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==