Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
posługę sakramentalną. Szybko jednak kapłani stali się coraz większą i silniejszą grupą społeczną w klasztorach 2 . Zwłaszcza w czasach nowożytnych, szczególnie wobec nowych wy- zwań apostolskich i ewangelizacyjnych, można rzec, zmarginalizowa- li oni kategorię braci laików. W nowo powstałych zakonach, np. jezu- itów, pijarów, misjonarzy grupa braci stanowiła raczej niewielką część członków o ograniczonym prawie np. do sprawowania funkcji przeło- żonych i raczej w praktyce nastawioną na pomoc i posługę wobec bra- ci kapłanów. W kleryckim Zakonie Księży Marianów (Ordo Clericorum Regula- rium Marianorum sub tit. B. M. V.) powstałym pod koniec XVII w. sy- tuacja wyglądała podobnie. Przyjmowano do niego przede wszystkim kandydatów zdolnych później do przyjęcia kapłaństwa. Było to zgod- ne z celem zakonu, który miał przede wszystkim szerzyć cześć Niepo- kalanego Poczęcia Najświętszej Bogurodzicy Dziewicy, wspierać modli- twą dusze wiernych zmarłych poddanych karom czyśćcowym, zwłasz- cza żołnierzy i ofiar zarazy oraz wspomagać proboszczów w działalno- ści duszpasterskiej 3 . Kandydaci już przy wstępowaniu do nowicjatu opowiadali się, czy pozostaną braćmi laikami, czy też będą dążyć do przyjęcia święceń kapłańskich. Bracia w klasztorach pełnili przeważ- nie różne funkcje służebne; zdarzało się jednak, że wypełniali również obowiązki poza murami klasztorów, będąc np. kwestarzami. Zróżnico- wanie pomiędzy braćmi a kapłanami wynikało nie tylko z pełnionych obowiązków. Wpływało na nie również pochodzenie i wykształcenie. Zbyt wielkim jednak uproszczeniem byłoby stwierdzenie, że do gru- py braci należeli jedynie mężczyźni pochodzenia chłopskiego, czy sła- bo wykształceni. Podobnie jak np. przypisywanie braciom jedynie prac służebnych w konwentach. Sam Założyciel, bł. Stanisław Papczyński (†1701), zachęcał kapłanów, by dla zachowania pokory sami zamia- tali kościół i dbali o bieliznę liturgiczną 4 . Bracia w Zakonie Marianów nie stanowili licznej grupy. W zacho- wanych spisach marianów z XVIII i początków XIX w. znajdujemy za- ledwie od 4 do 8 braci laików, przy blisko 40 kapłanach 5 . Ksiądz Sy- 2 J. Kłoczowski, Od pustelni do wspólnoty , Warszawa 1987, 152. 3 S. Papczyński, Reguła Życia , Lublin-Warszawa 1996, 9-10. 4 Tamże, 39. 5 S. Sydry, Organizacja Zgromadzenia Księży Marianów w XVIII w. , Stockbridge 1965, 42. Paweł Chudzik MIC 138
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==