EM 2013

z różnymi formami czci Maryi. Błogosławiony Jerzy nazywał Maryję najwyższym po Chrystusie wzorem doskonałości. Mówił niejednokrot- nie, że prawdziwe nabożeństwo do Matki Bożej polega na naśladowa- niu Jej cnót. Przestrzegał przed fałszywą pobożnością i ascezą. Zosta- wił nam przykład dojrzałej pobożności maryjnej, poświęcając swe ży- cie dla Chrystusa i Kościoła na wzór Maryi (s. 77-79). W czwartym rozdziale ks. J. Kumala zastanawia się, jak bł. Jerzy przeżywał powołanie do wieczności. Człowiek przez życie pielgrzymu- je ku jego pełni, według Błogosławionego, ten cel jest sterem życia. Pomaga je uporządkować. Bez tego celu, przy zapomnieniu o Bogu życie zaczyna się plątać. Tego celu nie zastąpią żadne ziemskie warto- ści, tym celem jest Bóg. Błogosławiony mówi również o bliższym celu , którym jest takie pro- wadzenie swego życia, by osiągnąć cel ostateczny i szczęście wieczne. Chodzi o dążenie do doskonalenia siebie, o pełnienie Bożej woli i po- trzebnej do tego współpracy z łaską (s. 81-86). Nie można załamywać się z powodu własnej niedoskonałości, ale codziennie zmagać się z nią i kochać Boga i ludzi. Ukochać też dro- gę krzyża, która wiedzie do nieba. Niekiedy Bóg już tu na ziemi daje nam odczuć smak nieba. Ksiądz J. Kumala sugeruje, że te stwierdze- nia mogą wskazywać na mistyczne doświadczenia Błogosławionego, co bez wątpienia jest słuszną uwagą, gdyż bł. Jerzy pisze, że dusza za- nurzona w Bogu mogłaby umrzeć z miłości i pociech, gdyby nie Boża moc (s. 87-88). Patrzenie na świat, a nawet na najtrudniejsze momenty życia z wy- żyn nieba pomaga je przetrwać. Życie miłością Bożą jest darem, który otwiera człowieka na wieczność i pozwala doświadczać bliskości Boga, a w konsekwencji właściwie oceniać życie ziemskie . Błogosławiony Jerzy żył w pełni charyzmatem mariańskim, umie- jąc trwać w blasku wieczności. Ta perspektywa umacnia też nadzieję na życie wieczne i ufność w Bożą miłość i zasługi Chrystusa. Jak mó- wił Błogosławiony, brak nadziei to śmierć duszy (s. 89-90). Należy pamiętać, że Bóg jest Panem życia i śmierci – bł. Jerzy poj- mował śmierć jako wolę Bożą. Przez swoją pracowitość ukazywał, jak cenny jest czas, którego nie trwonił nawet podczas choroby. Mówił, że trzeba przyjmować bolesne doświadczenia i być gotowym do rezygnacji z wcześniejszych planów. Mocno wierzył w tajemnicę świętych obcowa- nia i pomoc zmarłych w naszych doczesnych sprawach (91-92). Danuta Mastalska 602

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==