EM 2013
Oprócz części albumowej poświęconej bł. Jerzemu i jego dziełom czytelnik znajdzie tu „Dziennik” nowicjatu we Fryburgu. Znamien- ne jest to, iż jest to pierwsza prezentacja tych dotąd nikomu niezna- nych zapisków bł. Jerzego. We wstępie do „Dziennika” autor krótko przedstawia, w jaki sposób stał się jego posiadaczem, oraz kreśli dzie- je jego powstania i tłumaczenia. „Dziennik” przedstawiony jest w for- mie „lustrzanej”. Na jednej stronie mamy odczytany z rękopisu tekst łaciński, na drugiej stronie jego tłumaczenie na współczesny język li- tewski. Odczytał tekst z rękopisu i przetłumaczył wykładowca Wydzia- łu Teologii Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie Stanislovas Po- niškaitis. Taka forma przedstawienia zapisków, w obu językach jedno- cześnie, stanowi możliwość zapoznania czytelnika z łaciną, jaką posłu- giwał się sam ich autor. Pewnym natomiast utrudnieniem dla czytają- cych tę część książki będzie zmniejszona w porównaniu do poprzed- nich jej części wielkość liter. Czym autor się kierował? Czy chodziło o zaoszczędzenia miejsca, czy też w ten sposób chciał podkreślić, że to „jedynie” dodatek do albumu? Pewnie dla wielu miłośników historii marianów ten właśnie dodatek będzie miał większą wartość niż pozo- stała część publikacji. Zapiski były prowadzone od 31 lipca 1911 r. do 18 sierpnia 1912. Przedstawiają one życie codzienne tego pierwszego mariańskiego nowi- cjatu po odnowieniu. Jest to w miarę dokładne diarium zajęć, wspól- nych spotkań, przyjmowanych gości, odwiedzin, czynionych wizyt, któ- re towarzyszyły nowicjatowi. Zapisanych jest również szereg uwag asce- tycznych i wniosków wypływających z dyskusji prowadzonych na te- mat odradzającego się życia mariańskiego. Odnowiciel skrzętnie notu- je nie tylko spostrzeżenia swoje, ale i współbraci. Niektóre z tych uwag i przemyśleń znalazły później swoje miejsce wśród ustaw Zgromadze- nia oraz różnych towarzyszących im instrukcji. Wbrew temu, co zapi- sał autor we wstępie do prezentacji „Dziennika”, nie miał być on jed- nak nigdy żadnym podręcznikiem nowicjatu. Autor, przedstawiając tę swoistą kronikę nowicjacką, zauważa, że pozwala ona zapełnić istniejącą dotąd lukę w zapiskach bł. Jerzego. I tak, i nie. Mimo wszystko „Dziennik” ten, nawet w pobieżnej lektu- rze, nie sprawia wrażenia dziennika duchowego. Brak w nim jakich- kolwiek osobistych odniesień do przeżywanej relacji z Panem Bogiem, refleksji wiary nad swoim życiem, poszczególnymi wydarzeniami czy powołaniem. Jest to po prostu dobrze prowadzona kronika nowicjatu. Album o bł. Jerzym Matulewiczu 595
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==