EM 2013
dobra szkoła chrześcijańska. Ukazać człowiekowi prawdziwe dobro, które jest w nim, a które otrzymał od Boga, to cel każdego wychowa- nia chrześcijańskiego. Dobro w osobie ludzkiej zawsze widział Chry- stus, a za Nim podkreślali to Boecjusz (twórca pojęcia persona ) i świę- ci: Augustyn, Benedykt, Franciszek, Dominik, Tomasz z Akwinu, Jan Bosko i błogosławieni marianie: o. Stanisław Papczyński i o. Jerzy Ma- tulewicz, męczennicy z Rosicy: ks. Jerzy Leszczewicz i ks. Antoni Ko- szyra oraz wielu wychowawców ze szkół, w których pracują kateche- ci, kapelani i duszpasterze mariańscy. Patrzenie na człowieka jako na osobę ludzką jest podstawą forma- cji chrześcijańskiej. Dostrzeganie w każdym człowieku oblicza Chrystu- sa Ukrzyżowanego wyznacza wszystkie kierunki wychowania chrześci- jańskiego. Można pokusić się o stwierdzenie, że taki mamy obraz Chry- stusa, jak Go widzimy w drugim człowieku. Stare przysłowie mówi: „Dobrego karczma nie zepsuje, złego Kościół nie naprawi”. Lecz dla wychowawcy chrześcijańskiego jest ono przewrotne, gdyż nie ma osób straconych i ludzi, na których dobro nie działa – każdy jest kandyda- tem do zbawienia. Viktor Frankl swoje credo lekarskie zawarł w książce Homo pa- tiens : Tylko organizm psychofizyczny może być zniszczony przez choro- bę… i również zło ma władzę nad tym, co dana jednostka ma, ale nie nad tym, czym dana jednostka jest . Niestety, możemy szybko stwier- dzić, że w wielu systemach pedagogicznych człowiek zostaje zreduko- wany do jednego wymiaru. Tak czyni antropologizm, psychologizm, so- cjologizm, permisywizm, rygoryzm i inne koncepcje, które mają błędną wizję Boga, fałszują obraz człowieka. Dużo na ten temat rozmawiałem z prof. Stanisławem Rucińskim, który swe pedagogiczne zasady wyło- żył w publikacjach: Przypowieści o piaskownicy i Co jest najważniejsze w nauczycielu? 2 . Podobnie jak Profesor, jestem zwolennikiem pedagogi- ki chrześcijańskiej opartej na tym, co specyficznie ludzkie, czyli na mi- łości i wolności, której podstawy sformułował ks. kard. Karol Wojtyła w opracowaniach: Osoba i czyn oraz Miłość i odpowiedzialność. Dodam tylko dla żartu, że sam wyrosłem na „pedagogice kaszubskiej”, któ- ra polegała na tym (jeśli dobrze rozumiałem rodziców), że „nigdy do zguby nie przyjdzie ten, co trzyma z Bogiem”, czyli dosadnie mówiąc: 2 Materiały te można znaleźć w krakowskich rocznikach „Horyzonty Wychowania”. Sztuka wychowywania w posłannictwie marianów 565
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==