EM 2013
męskiej), wyrażając wdzięczność swoim mariańskim wychowawcom. Wybitnymi twórcami i współzałożycielami tych szkół były takie postaci jak: hrabia br. Bronisław Załuski (1888-1963), ks. Józef Jarzębowski (1897-1964), ks. Fabian Abrantowicz (1888-1943?), ks. Józef Herma- nowicz (1890-1978), ks. Władysław Łysik (1914-1964), ks. Zygmunt Trószyński (1881-1965). Tych zacnych ojców i pedagogów mariańskich łączyła wierność duchowi o. Odnowiciela oraz idei odrodzenia w Ko- ściele powszechnym poprzez edukację najuboższych i najmniejszych, tych, którzy byli zdani tylko na Opatrzność Bożą, o której mówił o. Za- łożyciel. Służba i miłość do dzieci i młodzieży szła przed apostolstwem i misjami albo po prostu wiązała się z misją opieki nad najuboższymi. Można by się zastanawiać, dlaczego tak łatwo przychodziło to zaanga- żowanie ówczesnym marianom [ skąd ówcześni marianie mieli w sobie tyle zaangażowania?]. Zapewne wojny i ciężkie przeżycia osobiste sil- niej motywowały wychowawców do kształtowania charakterów w du- chu Ewangelii, pokoju i jedności. Przyglądając się losom prekursorów mariańskiego wychowania w Szkole Niepokalanej Matki, warto zwró- cić uwagę na zasady wpojone im w domach rodzinnych. Jeszcze przed wstąpieniem do zakonu byli gruntownie wyedukowani przez rodziców. Brat Załuski – profesor SGGW, znany botanik i dyrektor szkoły na Bie- lanach, ks. Józef Jarzębowski – opiekun sierocińca w Meksyku i założy- ciel Fawley Court oraz ks. Zygmunt Trószyński – kapelan AK, pseudo- nim Alkazar, uczestnik Powstania Warszawskiego zakładający na Ma- rymoncie kuchnie i świetlice dla osieroconych przez wojnę dzieci. Po- chodzili ze słynnych rodów polskich. Ich przodkowie w Polsce piasto- wali wysokie stanowiska. Wychowanie, które otrzymali, w połączeniu z zakonną formacją, przyniosło wielkie owoce. Dla wielu młodych po- koleń byli wzorcami nie tylko moralnymi, religijnymi, ale również pa- triotycznymi. Niewątpliwie duży wpływ na ich wybór drogi apostola- tu miała wojna i trudne warunki, w jakich przyszło im żyć, wygnania, łagry i więzienia sowieckie, jak w wypadku o. Abrantowicza – założy- ciela i dyrektora Liceum w Harbinie i jego następcy o. Hermanowicza (możemy o tym przeczytać w książce: Marianie 1673-1973 ). Jako przy- kład niech posłuży dramatyczne porwanie jednego z uczniów Liceum św. Mikołaja w Harbinie, za którego porywacze zażądali niebagatelnej sumy 2500 jenów japońskich. Ksiądz Archimandryta Fabian Abran- towicz, wykazując wielki kunszt dyplomatyczny i prowadząc zgodną współpracę z przedstawicielami Kościoła prawosławnego, zdołał ura- Wacław Pokrzywnicki MIC 556
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==