EM 2013

głym roku w święto Niepokalanego Poczęcia (według zamysłu Rady Generalnej). Nawiązując do naszego Listu Pasterskiego, gdzie jest mowa o ujedno- liceniu habitu, chcemy poczynić uwagę na temat wspomnianego pasa. Niech wszyscy wiedzą i wezmą sobie do serca, aby przy tej okazji wpro- wadzenia pasa nie było nadużyć i zaniedbania cnoty ubóstwa. A to może się zdarzyć, i rzeczywiście pojawia się, gdy jest używany pas wykona- ny z jedwabiu i niezwykle ozdobiony, np. kwiatami i innymi symbola- mi (co trąci duchem sekularyzmu). Więc aby wszyscy zachowali jednolitość [uniformitas] i nie naru- szali świętego ubóstwa, niech noszą pas szeroki na trzy lub około trzy palce [semitrium], długi na sześć lub pięć łokci [ulnarum], bez jakichkol- wiek ozdób, w kwiaty i inne znaki, dobrze i gładko wykonany [tkany na sposób kostek, alearum] , na dole zakończony małymi [krótkimi] frędz- lami, bez wydłużania ich i wydziwiania (jak to się już zdarzyło). Prze- pasanie biegnie od prawej do lewej strony. Na pasie ma być zawieszo- na [appensa – ma zwisać] koronka dziesięciu cnót NMP [beneplacitorum BVM] (podkreślenie moje – A.M.). Wykonanie i trzymanie się tego po- lecenia bezwzględnie nakazujemy. Niech współbracia nie szukają ozdób tego świata [ornamentum saeculi], ponieważ przez zakonną profesję już wyrzekli się tego, o czym mówi św. Paweł: „Nie usiłujcie przypodobać się światu, ludziom czy samym sobie” (…). Lecz idźcie za komentarzem św. Grzegorza (…): „Przepaszcie wasze biodra, aby oprzeć się pożądli- wości ciała (…). Abyście byli czyści na ciele i na duszy”. Opanowani i zwarci zewnętrznie, będziecie mocni wewnętrznie, w tym co jest waż- ne dla życia zakonnego. Niech zatem przełożeni lokalni dopilnują zachowania jednolitości w stroju. Aby wszyscy zakonnicy powierzeni ich trosce i odpowiedzial- ności, tak właśnie byli przepasani. Nie w ten sposób, że jeden tak, a dru- gi inaczej, po swojemu. Wszyscy przed ludźmi mają się pokazywać jed- nakowo [pari modo]. Z tym pismem mają się zapoznać wszyscy, należy je odczytać przy wspólnym stole, wyjaśnić, wpisać do księgi protokołów i przekazać da- lej „via cursoria”. Dan w naszym konwencie mariampolskim Świętego Krzyża, dnia 12 grudnia RP 1781 44 . 44 List pasterski II , w: Decreta – Ordinationes Capitulorum …, 427 (przekładu tego listu z łaciny na język polski dokonali M. Pisarzak MIC i S. Michalenko MIC). Geneza habitu mariańskiego. Krótkie studium historyczne 531

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==