EM 2013

bitu. Przed nami utworzyli się zakonnicy Niepokalanego Poczęcia, któ- rzy przyjęli biały habit i błękitny płaszcz. Tocząc o to wielki spór, dopro- wadziliśmy do tego, iż wszyscy uznali, że biały habit i biały płaszcz są odpowiedniejsze […] . Biorąc przykład z naszego białego habitu (podkre- ślenie moje – A.M.) , zaczynają tu stroić po kościołach figury Niepoka- lanej Dziewicy w biały, a nie w niebieski płaszcz. Podczas publicznych procesji Bożego Ciała widać było figurę Najświętszej Panny w bieli, gdy przedtem noszono Jej figury w płaszczu błękitnym 41 . Wiele światła na postawę o. Wyszyńskiego rzuca też relacja jego ucznia i świadka życia oraz kontynuatora jego dzieła w Portugalii – o. Aleksego Fischera, którą zamieścił w napisanym przez siebie Świa- dectwie z 1757 roku: Gdy widoczny już był kres życia Ojca, jego syno- wie bardzo ubolewali z pozostawienia jeszcze nieustabilizowanego nowe- go instytutu zakonnego . [Ojciec Kazimierz] Przywołał ich do siebie i upo- mniał, aby nie tracili ducha, lecz trwali w przyjętym habicie i zakonnej obserwancji. Sama [Maryja] Dziewica jest Fundatorką tego dzieła. Dla- tego, kto będzie pobożnie i stale nosił habit Jej Niepokalanego Poczęcia, nie zostanie przez Nią opuszczony (podkreślenie moje – A.M.) 42 . Natomiast inny uczeń o. Kazimierza Wyszyńskiego, o. Jacek Wa- silewski (1717-1777), będąc generałem Zakonu, w swoim liście z 6 czerwca 1765 r., zapowiadającym wizytację klasztorów mariań- skich, dał głęboką teologiczną wykładnię szczególnych więzów, jakie łączą Zakon Marianów z Dziewicą Maryją; jednym z elementów pod- kreślających tę więź była biel habitu noszonego przez marianów: Dzięki życzliwości Boga Najwyższego, interwencji Matki Dziewicy, by ta wie- czysta pamiątka była w niebie i na ziemi, sam tylko biały, ozdobiony liliami, nasz mariański Zakon (podkreślenie moje – A.M.) uzyskał za szczególniejszą Założycielkę i Patronkę Niepokalaną Dziewicę Maryję. Stało się tak, by było dawane świadectwo pozostawionemu Ciału Naj- świętszej Matki Chrystusa, mistycznie obrazowanemu jako wieczysta pa- miątka przez nasz Zakon. Któż umiłowanemu nie czyniłby przykrości, mówiąc, że niesłusznie nazywamy się Ciałem Wielkiej Matki? Chociaż niegodni, świadczymy, że jesteśmy Jej synami: Ona nam dała ustawy, 41 Z. Proczek MIC, Stróż duchowego dziedzictwa Marianów …, 410. 42 Tenże, Najstarsze świadectwa o Słudze Bożym o. Kazimierzu Wyszyńskim , War- szawa – Stockbridge 2005, 73-74. Geneza habitu mariańskiego. Krótkie studium historyczne 529

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==